Het betoverende Hallerbos

Het betoverende Hallerbos

Het prachtige Hallerbos in Halle is een betoverend stukje natuur. Van half april tot begin mei komen veel wandelaars en fietsers vanuit alle windstreken afgezakt naar het woud. Ze vergapen zich aan het onweerstaanbare magische gevoel wanneer de wilde hyacinten bijna het ganse woud domineren met hun paarsblauwe kleuren.

Purperen lentetapijt

Het purperen tapijt en het samenspel van het zonlicht met de jonge, frisgroene blaadjes van de beukenbomen is een uniek schouwspel van de natuur. Het magische woud is een bezoek meer dan waard en het maakt niet uit of het zonnetje van de partij is of niet. Ook bij mist of regenval wordt je getrakteerd op prachtige uitzichten. De bloemen spelen in harmonie met de gigantische beuken en toveren gegarandeerd een glimlach op je gezicht, zelfs als je met het verkeerde been uit bed bent gestapt.

Variërende bloeitijd

Maar de natuur is onvoorspelbaar. Wil je de hyacinten in het toppunt van hun bloei treffen dan bereid je je best goed voor. De bloeitijd varieert immers van jaar tot jaar, afhankelijk van het weer. Voor diegenen die natuur- en fotografieblogs volgen is het wellicht iets gemakkelijker want als de tijd rijp is verschijnen de typische met kleur overgoten foto’s her en der op het web. Dan weet je dat je best niet te lang meer wacht want de show duurt maar een paar weken.

De mooiste tijd om een frisse neus te halen is ‘s morgens of in de late namiddag als het zonlicht laag over het bos scheert waardoor de schaduwen langer worden, de kleuren feller en de contrasten minder scherp. Je fototoestel zal je handen niet meer verlaten.

Helaas ben je in deze tijd van het jaar niet alleen in het woud. De paden zullen hier en daar moeten worden gedeeld met busladingen vol toeristen en vaak helaas ook die van het luidruchtige type. Bovendien worden sommige paden (uitgezonderd de gemarkeerde wandelpaden) zowel gebruikt door wandelaars als door fietsers/mountainbikers. Het kan best wel irritant zijn als je voortdurend uit de weg moet springen om botsingen te vermijden.
Maar laat dit vooral de pret niet drukken want er zijn plekjes zat waar je rustig je zelf kunt zijn.

Sequoiabomen overleefden de 1e Wereldoorlog

Maar het Hallerbos heeft nog andere verrassingen in petto. Zo kan je ondermeer ook tussen de mammoetbomen of Sequoia’s wandelen als je de blauwe paaltjes volgt.  Er staan nog zes van deze bomen in een groepje bij elkaar. Ze zouden de Eerste Wereldoorlog overleefd hebben toen de Duitsers het woud kaalsloegen omdat ze hout nodig hadden voor het bouwen van de loopgraven.

Gemarkeerde wandelpaden

Er bevinden zich drie duidelijk bewegwijzerde wandeltrajecten in het bos :

  • Sequoiawandeling (4 km)
  • Achtdrevenwandeling (1,8 km, geschikt voor mensen met een handicap)
  • Reebokwandeling (7 km)

De sportievelingen kunnen de routes natuurlijk combineren om zoveel mogelijk de variëteit van het woud te leren kennen. Wil je zoveel mogelijk in hyacintengebied rondwandelen dan download je best de interessante wandelkaart van de officiële website : www.hallerbos.be

Meer inspiratie

  • |

    Utnäset-Uvviken: wandelen door 2 natuurreservaten

    Noordwestelijk aan het enorme Vätternmeer, op de grens tussen de Zweedse provincies Örebro en Västra Götaland ligt een gebied met twee natuurreservaten: Utnäset en Uvviken. Het is een archipellandschap met talrijke kleine landtongen, rotsstranden en beschutte baaien waar het toerisme blijkbaar nog niet echt is doorgedrongen want we kwamen er niemand tegen.

  • |

    Rond het Vågsjön meer

    Vågsjön is een zeer rustig gelegen meer in Värmland bij het Zweedse dorpje Munkfors. Het is bereikbaar via een onverharde weg. Aan het vertrekpunt ligt een gezellige BBQ/picknickplaats met een steenoven die door iedereen vrij mag gebruikt worden (inclusief pizza toebehoren).

  • |

    ‘s Herenbos Oostmalle, een oase aan rust

    Mooie wandeling in het ‘s Herenbos in Oostmalle, een 140 hectare groot bosreservaat van de Vlaamse overheid waar het zeer rustig vertoeven is.
    Tot voor enkele jaren was het ontoegankelijk voor het publiek maar gelukkig is dit veranderd en kan men nu bepaalde gemarkeerde delen van het bos ongestoord ontdekken. 

  • Roadtrip Schotland: Drymen – Fort William

    Op dit derde traject van 141 km, met Fort William als eindbestemming, maken we eerst een indrukwekkende wandeling door de Finnich Glen en de Devil’s Pulpit. Na Loch Lomond en het Trossachs National Park komen we op één van de mooiste wegen van Schotland terecht, de West Highland Way (A82) die de iconische vallei van Glen Coe doorkruist.

  • Maleisisch Borneo: Kinabalu Park

    Eenmaal in het Kinabalu Park wijst alles zichzelf, dit is één van de grootste toeristische trekpleisters en er zijn dus overal wegwijzers aangebracht. Een verblijf van meerdere dagen is een overweging waard, want buiten de beklimming van de Kinabalu (4.101 m) zijn veel avontuurlijke trekkings mogelijk langs een wirwar van jungletrails.

  • | |

    Junker Jägare: een oersteen met een verhaal

    Vanaf de ingang Vitsand aan de rand van het Tiveden nationaal park leidt een korte wandeling je langs een indrukwekkend pad naar een bijzonder stuk rots van 15 meter hoog, Junker Jägare. De steen bleef hier 10.000 jaar geleden verdwaald achter toen de binnenlandse ijskap begon te smelten. En Zweden zou Zweden niet zijn moest er ook hier geen mythisch verhaal aan vasthangen…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *